Trochę długo nie pisałam, ale mieliśmy z Melą "biegunkowy zawrót pupowy" :) Ponieważ ten problem nie chciał ustąpić, udaliśmy się do lecznicy gdzie trafiliśmy na naprawdę porządną panią vet:) i  możemy ja polecić wszystkim psiakom. Jest to pani Katarzyna Springer:)
Meli dostała przez 8 dni antybiotyk plus dodatkowo, ponowne odrabaczanie i specjalna pastę czekoladową (która była MNIAM! ). Jest już prawie dobrze (tak na 90%) i mam nadzieję że nawrotu nie będzie.
Mamy też wieści z Pogotowia dla Zwierząt że na Meli czeka dom stały pod Szczecinem!!!:))) To wspaniała wiadomość i super że sunia jedzie do domku który będzie już na stałe jej. Nie wiem skąd nowi opiekunowie Meli dowiedzieli się o niej, ale mam nadzieję że będą ją bardzo kochać i dadzą znać raz na jakiś czas co tam słychać. Meli jest bardzo inteligentnym psem. W ciągu ostatniego tygodnia nauczyła się:
- wskakiwać po pojemniku na papier na szafki kuchenne, po to żeby sięgnąć po dental stiksy odłożone na lodówkę
- otwierać sobie drzwi z klamki
- załatwiać grubsza potrzebę tylko na dworze
- siusiać na dworze a jeśli już trzeba w domu, to na podkład
- rozpoznaje swoją obrożę (kiedy biorę ja do ręki, natychmiast podchodzi i nadstawia kark do zapięcia, kiedy biorę do ręki obrożę innego psa, Meli stoi spokojnie metr dalej i uważnie obserwuje) i wie że obroża=spacer
-bawić się z innymi psami w "przeciąganie" pluszowej zabawki.

Dużo prawda? Teraz uczymy się wykonywać polecenie "siad" :)

W czwartek maja przyjechać po Meli...
Jeszcze jedna ważna rzecz. W przychodni są dwa koty - Meli miała okazję pokazać jak traktuje miauki. Zero agresji, zero gonienia, lekko zainteresowane obwąchiwanie. Meli lubi koty:)))

Kilogram więcej - hurrra!

We wtorek odwiedziliśmy przychodnię Fiolka w Al.Waszyngtona gdzie pozwalają nam kontrolować wagę. Meli bardzo grzecznie stoi na wadze jak widzicie:)

widzicie? OSIEM kilo!!! Cały kilogram wiecej niż przed tygodniem!!!

Poza tym pani w przychodni zaproponowała że powiesi ogłoszenie o poszukiwaniu DS dla Meli. oczywiscie skorzystamy i dziękujemy. Nie wiem tylko czy to jest najlepsze miejsce, w końcu wszyscy którzy tam przychodzą mają już psy lub koty...

 

 

 Po ważeniu biegalismy w parku:)

 

i to nam sprawiło TAAAKĄ radochę :)

Coraz częściej Meli załatwia swoje potrzeby na dworze.

oto dowód:)

Zrobiliśmy małe wizytówki i dajemy je ludziom w parku, pod sklepem, na ulicy. Oczywiscie nie wszystkim, tylko tym którzy mówią np: ale ładny piesek!:) albo: dlaczego jest taki chudy??? itp. Tak wyglada wizytówka Meli:

i wyobraźcie sobie ze wczoraj wieczorem pewna pani zadzwoniła do mnie i powiedziała że rozprowadzi informację o Meli po swoich znajomych:) Może w ten sposób Meli znajdzie swój domek? Trzymamy kciuki!!!

NIEDZIELA WŚRÓD LUDZI

W niedzielę wybralismy się razem z Meli na piknik rodzinny "American Dream". Pojechałyśmy autem - Meli grzecznie siedziała na tylnym siedzeniu. Nie ma choroby lokomocyjnej, nie drapie w szyby, nie niszczy tapicerki - bardzo dobrze bo samochód w połowie jeszcze banku:) Na pikniku było mnóstwo ludzi i sporo hałasu. Mimo tego Meli była bardzo grzeczna - kiedy gralam w scrabble leżała spokojnie przy stoliku:)

Meli chyba bardzo spodobał się pobyt na pikniku, gdzie wiele osób glaskało ją po głowie i przemawiało do niej czule bo wieczorem kiedy musiałam wyjść na chwilę z domu bez psów, Meli myk! koło moich nóg i już czeka na klatce schodowej:D Przedtem musialam ja zapraszać do wyjścia. Pies wraca do życia:)

Sobota w parku

Za nami pełen emocji weekend:)

Sobota. Wybraliśmy sie na kilka godzin do parku skaryszewskiego. Pogoda cudowna, cieplutko, słonko świeci. Czasem chmurka w ksztalcie strusia pędziwiatra:)

 

Zakupiony identyfikator w kształcie łapki ozdobił obrożę Meli i odważylismy się na łaczce w parku, zdjąć smycz. Ale byla radocha z biegania! Przepraszam ze Meli kawałkami ale tak szybko biegala w kółko, ze aparat nie nadążał :)

 

 

Tutaj w całości:) wilczy chód:)

 

 

Po 20 minutach biegania krótki odpoczynek.

Meli bedzie swietnym psem - towarzyszem biegacza lub rowerzysty. Ma długie nogi i lubi biec w równym rytmie, nie szarpie smyczy tylko dostosowuje swoje tempo i kierunek biegu do człowieka - widać że sprawia jej to przyjemność.

W parku Meli miała mozliwość poznać inne psy. Jest raczej ostrożna, ale nie wykazuje zadnych oznak agresji. Boi się trochę i oglasza to obszczekiwaniem psów które są znacznie od niej większe.

Ponieważ mieliśmy w parku kocyk i miskę z wodą, mniej więcej po 15 minutach "leżakowania" Meli uznala chyba że łąka jest nasza i każda nowo przybyła osoba z psem, dzieckiem albo bez, była obszczekana zzawiadamiająco na powitanie. Gdyby Meli trafiła do domu z ogrodem bylaby świetnym stróżem - lepsza niż monitoring :).
fantastyczne jest to że nie oddala się zbytnio od człowieka, pilnuje się nas i mozna nawet na kilka chwil spuścić ją z oczu, a jest z nami dopiero od tygodnia!
O niedzieli napiszę jutro, do zobaczenia:)

Sucha podłoga rankiem:))

Słuchajcie!!! super sukces!!! dziś rano okazało się że podłoga (nie licząc podkładu) jest SUCHA a Meliska po wyjściu na dwór od razu na podwórku kucnęła i wysiusiała się, a po kilkuset metrach i "grubszą" potrzebe udało się:))) Jestem z niej taka dumna jak z własnego dziecka :))) co prawda w drodze powrotnej siknęła na klatce schodowej:( ale i tak postęp ogromny:)))

na kolanach

Dziś przez kilka chwil Meli pozwoliła sobie posiedziec na moich kolanach. Zbiorowisko kostek okrytych skórą, długie nogi nie wiedzą jak się ułożyć, wreszcie udaje się przytulić je do tułowia i wtedy czuć jak pies całym ciałem próbuje przylgnąć do człowieka, łapy przyciska mocno jakby chciał przylgnąć na zawsze. Tak się zastanawiam - czy znajdzie się ktoś kto zechce użyczyć swoich kolan Meli na stałe?

Ile waży szczęście?

   W tym przypadku równe 7 kg. Dla porównania moja Kulka, która jest o połowę mniejsza i nie ma na sobie grama tłuszczu waży 5,5 kg. Trzeba szybko odkarmić Meli. Narazie jeszcze nie rozumie, że nie trzeba się spieszyć przy jedzeniu - połyka błyskawicznie wszystko bez gryzienia, na spacerze rozgląda się za dodatkowym jedzeniem - suchy spleśniały chleb też próbuje zjeść. W tej sytuacji ogromnym plusem jest to, że pozwala sobie włożyć rękę do pyska i nawet nie próbuje się wykręcać:)
Zaczęła czasem sikać na podkład - jest jakiś postęp. Oby w sobotę nie padało to mamy plany spędzić cały dzień w parku - w wiadomym celu:) 
Wczoraj na spacerze pierwszy raz podkoczyła kilka razy i próbowała chwilę bawić się z Kulką w berka:) Jeszcze przy bieganiu trochę nogi się plączą i szybko się męczymy.
Teraz najważniejsze: Meli pierwszy raz położyła się w domu i przymknęła oczy zapadając w krótką drzemkę:D Widać że zaczyna się czuć bezpiecznie:D

Pierwszy dzień - foto:)

 

 

 

Pierwszy poranny spacer

Pięknie chodzę na smyczy:)

Pełna harmonia w drodze do parku Skaryszewskiego - dziewczęta w parach:)

Lekka róznica zdań - w którą stronę idziemy?

rowerzysta? nic wielkiego, nie boję się:)

Szlachetny profil:)

Pierwszy poranny spacer -wszystko jest takie nowe!

 

Pierwsze chwile w naszym domu - Meli trochę zdezorientowana ale spokojna:)

Własny kocyk , własna miska - apetyt dopisuje.

Pierwsza noc, pierwszy dzień.

   Melisa jest z nami od 20 godzin - pełnych wrażeń - zarówno dla nas jak i dla Meli. Meli jest trochę większa niż wynikało z opisu :) Własciwie wielkość spaniela. Jutro postaramy się dotrzeć do veta i zważyć księżniczkę - leciutka narazie. Pod palcami przy głaskaniu skóra i żebra.
Pierwsze spotkanie z domownikami - suczką gospodynią Kulką - bezproblemowe. Kulka ogonkiem machała aż furczało i Meli też zamachała kilka razy. Potem w domu trochę zazdrości o ludzi było - ale powoli ustala się hierarchia i myślę że wszystko będzie ok.
Pierwsza noc - wydaje się że Meli nie zmrużyła oka - krąży cały czas po mieszkaniu, praktycznie nie kładzie się ani na chwilę.
Ranek. Meli świetnie daje sobie radę z chodzeniem po schodach i na smyczy - aż się nie chce wierzyć że uczy się tego zaledwie od kilku dni - musi być bestia bardzo pojętna. Kolejna zaleta - prawie nie szczeka :)
Byliśmy dziś na długim spacerze w parku skaryszewskim - prawie 3 godziny. Meli boi się dużych psów i takich które podbiegają podskakując - jeży sierść i zaczyna warczeć i poszczekiwać. Inne pieski - bez względu na płeć wita przyjaźnie machając ogonkiem. Niestety spacer nie przyniósł oczekiwanego efektu - ani razu:( Trzymajcie kciuki za nas, bo jak widać droga do czystości będzie niełatwa. Narazie posłanie wylądowało już w pralce - nic dziwnego, pies przyzwyczajony przez całe życie załatwiać się tam gdzie śpi. W ruch poszły podkłady i mop:)
Jutro wrzucę kila zdjęć ze spaceru a dziś już dobranoc:)
ps. Apetyt za trzech - chwila nieuwagi i zrzucona ze stołu miska z sałatką - skorupy na szczęście:)